Waloryzacja przyrodniczo-użytkowa zbiorowisk łąkowych z udziałem Arrhenatherum elatius i Bromus inermis ukształtowanych w wyniku zaniechania użytkowania na terenie rezerwatu „Skarpa Ursynowska” - Janicka, Maria; Pawluśkiewicz, Bogumiła; Dąbrowski, Piotr (Polish Journal of Agronomy, 2016)
Postępujące niekorzystne zmiany w składzie gatun- kowym runi łąkowej w siedliskach pobagiennych, zwłaszcza na terenach objętych ochroną prawną, wskazują na konieczność poznania mechanizmów kształtowania się jej struktury i walo- rów. Celem pracy było określenie struktury runi zbiorowisk łąko- wych o zróżnicowanym udziale Arrhenatherum elatius i Bromus inermis ukształtowanych w wyniku zaniechania użytkowania, w aspekcie zachowania ich walorów przyrodniczych i możliwo- ści wykorzystania biomasy. Badania przeprowadzono w latach 2013–2015 na łąkach pobagiennych w rezerwacie krajobrazowym „Skarpa Ursynowska” w Warszawie. Określono: stan zbiorowisk łąkowych z 30–60% udziałem A. elatius i z 30–80% udziałem B. inermis, skład gatunkowy, LAI na poziomie 10 i 50 cm, walory przyrodnicze (liczba gatunków w zbiorowisku, wskaźnik różno- rodności Shannona-Wienera, klasa waloryzacyjna), wartość pro- dukcyjną (plon, LWU, wartość opałowa A. elatius i B. inermis). Stwierdzono, że analizowane zbiorowiska odznaczają się mały- mi walorami przyrodniczymi oraz wysokimi plonami miernej i dobrej wartości użytkowej. Duży udział, 60% A. elatius i 80% B. inermis, powoduje równomierne rozmieszczenie powierzchni liści w runi i mniejszą wartość wskaźnika różnorodności gatun- kowej. Taka struktura runi wskazuje, że bez podjęcia użytko- wania nie można zapewnić realizacji celów ochrony rezerwatu. Koszenie i usuwanie biomasy oraz wprowadzanie gatunków cha- rakterystycznych dla zbiorowisk łąkowych powinno przyczynić się do poprawy funkcji krajobrazowej i estetycznej rezerwatu.